วิทยากรเอกสั่งนำการเดินใจตามฐานทางเดินของใจแบบลัดย่อ

ในขั้นนี้หมายเอา ช่วงที่มีการย้ายชั้นเรียนไปฝึกต่อวิชชากับวิทยากรโทบางส่วนแล้ว ผู้ฝึกที่เหลืออยู่ใจอาจเคลื่อนจากศูนย์กลางกายไปคิืดเรื่องต่างๆ นานา วิทยากรเอกจึงเห็นควรให้ผู้ฝึกน้อมดวงนิมิตใสเข้ามาตามทางเดินของใจอีกครั้ง โดยกล่าวนำ ดังนี้

"สำหรับนักเรียนที่ยังทำไม่ได้ ยังไม่เห็นดวงนิมิตใส  ให้หนูนึกถึงดวงนิมิตใสขึ้นโดยใจแล้วน้อมดวงนิมิตใสเข้ามาฐานที่ ๑ คือ ปากช่องจมูก หญิงข้างซ้าย ชายข้างขวา เลื่อนดวงนิมิตใสไปฐานที่ ๒ เพลาตา หญิงเพลาตาซ้าย ชายเพลาตาขวา เลื่อนดวงนิมิตใสไปที่จอมประสาท โดยนึกเหลือบตาช้อนดวงใสกลับเข้าไปในกะโหลกศีรษะ ของเรา เลื่อนดวงนิมิตใสไปที่ปากช่องลำคอลัดฐานมาในท้องของเรา ท่องใจตามครู สัมมา อะระหัง ๆ ๆ ๆ นึกให้ดวงใสสว่างโชติขึ้น ท่องใจเรื่อยไปนะครับ ดวงนิมิตใสก็จะเข้าไปอยู่ในท้องของเรา...นึกดูดวงใสในท้องของเรา  เมื่อนึกดูได้แล้ว  ให้นักเรียนทำใจวางเฉย  เมียงๆ มองๆ เหมือนไม่อยากมอง  ท่องใจ  สัมมา อะระหัง ๆ ๆ ๆ เรื่อยไป  ดวงใสจะใสขึ้น  ชัดขึ้น  สว่างขึ้น...ขั้นตอนนี้ครูขอวัดผล  นักเรียนคนใดทำดวงใสในท้องได้แล้ว ยกมือขวาขึ้นครับ...”