วิทยากรเอกสั่งเหยียดขาเพื่อบีบนวดคลายความปวดเมื่อย

โดยวิทยากรเอกสั่งดังนี้ “นักเรียนเพื่อคลายความปวดเมื่อย เตรียมตัวเหยียดขาออกมา ...เหยียดขาขวาออกมาก่อน  ตามด้วยขาซ้าย..ทำ  แล้วเอามือบีบนวดตั้งแต่โคนขาถึงปลายเท้า..ทำ  บีบจากปลายเท้าถึงโคนขา..ทำ ดีมากครับ(พร้อมเพรียงกันดีมาก)

เมื่อนักเรียนบีบนวดขาได้สักพัก วิทยากรเอกจึงสั่งนักเรียน ดังนี้ “เมื่อคลายความปวดเมื่อได้แล้ว นักเรียนบำเพ็ญในท่านั่ง..ทำ (เอาเท้าขวาทับเท้าซ้าย มือขวาทับมือซ้าย วางมือไว้บนหน้าตัก นิ้วชี้มือขวาจรดนิ้วหัวแม่มือซ้าย ตั้งกายตรง) ดีมากครับ ท่องใจ "สัมมา อะระหัง" เรื่อยไปนึกให้ดวงใสสว่า่งโชติ...”

ข้อความในวงเล็บนั้น วิทยากรจะกล่าวหรือไม่ก็ได้ เพราะผู้ฝึกทราบแล้วว่าบำเพ็ญในท่านั่งต้องทำอย่างไร ถือเป็นการสั่งวิชชา คือพูดให้กระชับนั่นเอง